Een leugentje om bestwil,

Vroeger wilde ik altijd actrice worden, als ik dat had doorgezet was ik vast heel ver gekomen want ik ben er deze weken achter gekomen dat ik kan acteren als de beste.

Tijd voor een update,
Ik ben nu een paar weken bezig binnen de eetstoorniskliniek Ursula en ik vind het zwaar maar gelukkig wel onwijs helpend. Helaas heeft mijn gewicht nog geen stappen gezet maar begint de knop in mijn hoofd steeds verder om te gaan.
Tijdens een van de therapie sessies kregen wij als MGDB groep een documentaire te zien genaamd: Mevrouw Anorexia. Helaas is deze documentaire niet verkrijgbaar voor buitenstaanders. Een soort gelijk filmpje staat ook op YouTube.

Hier is de link:

In de documentaire van mevrouw Anorexia werd voor zowel mij als voor mijn helpers heel duidelijk dat de eetstoornis in mij een heel eigen leventje leidt. De eetstoornis staat los van mij maar houdt de gezonde-Emma en de eetstoornis-Emma heel nauw met elkaar verbonden.

Dit inzicht leverde mij wat meer rust op doordat ik nu weet dat dit niet mijn eigen gedachtes zijn en dat ik dus tegen deze gedachtes in zal moeten gaan. Elke dag, ieder eetmoment, ieder uur, iedere minuut.
Bij alles wat ik doe spreekt de eetstoornis stem mij tegen. Ik heb dan ook geleerd dat ik, maar ook mijn helpers vooral de echte Emma moeten benaderen en haar in haar kracht moet zetten.

De afgelopen dagen was de eetstoornis stem luid.
Om even terug te komen op dat acteer verhaal, wat kan ik goed liegen zeg. Tenminste wat kan de eetstoornis-Emma goed liegen. Niet alleen tegen mijn helpers hoor, nee ze liegt ook tegen mijzelf.
‘’ Neem maar een stuk komkommer, dat is ook een tussendoortje’’. Oh je moeder is nu aan het werk ,dan kan je je ontbijt en 1e tussendoortje wel overslaan, maar zeg maar gewoon dat je wel hebt ontbeten’’. Dat maakt het makkelijker…
Het heftigste vind ik nog wel dat ik deze leugens ook echt geloof. Als ik mijn ontbijt oversloeg gaf mij dit rust, het liegen gaf mij dan wel weer een schuldgevoel.

Ik merkte dat ik de stem niet onder controle had en bleef luisteren naar de stem. Ik volgde haar en wist mijn ouders op hun zwakke momenten te bespelen zodat ik toch die rijstwafel kon eten ipv die ontbijtkoek. Overwinning voor de eetstoornis.
Ik neem niemand iets kwalijk, niemand kan constant consequent zijn. Ik snap heel goed dat mijn helpers niet steeds de kracht hebben om met mijn eetstoornis in discussie te gaan. Het jammere is dat mijn eetstoornis deze momenten herkent en er goed gebruik van maakt.
Pfff , wat een chaos in mijn hoofd. Heeft iemand een hoofd te leen?

Hou toch eens je mond,
Ah wat lijkt het mij heerlijk om wakker te worden en niet direct te moeten bedenken wat ik zal gaan eten, of ik überhaupt ga eten en hoe ik dan zoveel mogelijk calorieën kan besparen door veilige producten te kiezen.

Op maandag ochtend gaf ik de eetstoornis een klap.
Sinds ik wakker was, was ik al zo’n 2 uur met mijzelf in discussie of ik wel of niet zou gaan ontbijten. Mijn moeder was namelijk aan het werk en mijn broer zat verdiept in zijn boek(dacht ik).
Bart, mijn broer, vroeg of ik al had ontbeten en in een split second antwoorde ik, “ jaa , net al ,met wat crackers”  en ging snel naar boven.
Een half uur huilend op mijn kamer zei ik ‘’ HOUD JE MOND’’, liep naar beneden en biechtte op dat ik toch nog niet had ontbeten.
‘’Ja, dat wist ik allang’’ zei Bart. “Ik gaf je alleen de kans om hier zelf eerlijk mee te komen”.

Hm, misschien maar beter dat ik dan toch niet heb gekozen om actrice te worden!?
Bart gaf mij het gevoel van vrijheid, vertrouwen maar ook oplettendheid. Precies wat ik nodig heb.

Maar hoe pak ik dit aan als ik moe ben en geen zin heb om te vechten?
Het kan zo simpel zijn, namelijk door duidelijke afspraken te maken. Zo ga ik komende week de controle proberen los te laten.
Mijn ontbijt, brood en avondeten wordt gemaakt en opgeschept door mijn helpers. Op deze manier kan ik niet smokkelen in producten of hoeveelheden en is mijn enige taak het opeten van wat er op mijn bord ligt. Oké dat moet lukken.

En die tussendoortjes? Ook daar hebben we een oplossing voor.  We hebben op de kast twee potten staan. 1 pot met heel veel briefjes met tussendoor producten en 1 pot met heel veel briefjes voor fruit soorten.
3x per dag pak ik dus uit beide potten een briefje en wat er op dat briefje staat, ga ik opeten.

Wordt dit leuk? Nee vast niet, maar weet je het wordt wel een stuk makkelijker.

Het is nu 09:00 tijd voor ontbijt;… mam?   Wil je even mijn brood smeren? Ik geniet er maar van zolang het nog kan want hey, ook wel relaxt toch!

Ik ga ervoor!! blijf jij mij volgen?!
Liefs Emma.

4 Comments

  1. Hoi Emma, dit is helaas Herkenbaar toen ik voor de eerste keer ging herstellen van mijn eetstoornis. Het kroMme is dat je alleen jezelf ermee in de viNgers snijdt, het gaat immers om jouw leven en jouw lichaam die het nodig heeft. Achteraf zag ik dat pas in, Maar dat is echt de eeTstoornisstem die met je sPeelt.
    Heel dapper hoe je dit deelt Emma! Sterkte en succes de komende week.

    Liefs Joanne

  2. je laat zien hoe moeilijk het is en wat een eetstoornis met je doet.
    maar je gaat het gevecht aan. respect!
    en het is het waard, een beter leven ligt in het verschiet.
    succes emma!

  3. Wat lijkt me dat moeilijk elke dag zo’n gevecht te moeten leveren. Heb je al eens gewerkt met hypnose? Misschien kan dit je Ondersteunen in je stIjd (zie bijv. https://hypnoseinstituutnederland.nl/anorexia-behandeling-met-hypnose/) zet hem op!

  4. guide to writing a scientific research paper preliminary research proposal research paper medical writing a short research paper

Geef een reactie