Eerste week bij de eetstoornis kliniek Ursula.

Nou, daar gaan we dan! Om 08:00 zat ik samen met Boy en mijn moeder in de auto richting Leiden voor onze eerste dag bij Ursula.
Ik was natuurlijk onwijs nerveus, prikkelbaar en niet erg aardig, (sorry mam en Boy).
Waar ik het meest tegen op zag was het feit dat ik totaal geen controle over de dag zou hebben. Ik wist niet wat er ging gebeuren, wist niet wat voor eten ik zou krijgen en ik wist niet hoe de groep op mij zou reageren.

Gelukkig viel het redelijk mee, was de groep super lief alleen was het eten niet zo als ik gewend ben. ,maar ja …

Om jullie een duidelijk beeld te geven over hoe zo’n dagbehandeling traject eruit ziet zal ik 1 dag omschrijven.

 08:30 Weegmoment,
Dit gebeurt in een afgesloten kamer samen met 1 vaste ‘helper’ in mijn geval mijn moeder. Beiden zorg je ervoor dat je het getal op de weegschaal hebt gezien en schrijf je deze op in je weegboekje. Dit kun je uiteraard ook thuis afspreken en uitvoeren!
Samen met mijn moeder hadden we afgesproken dat ook zij zich zou wegen zodat ik een realistisch beeld zou krijgen over de flexibiliteit van het gewicht.  Ik kwam er tijdens deze week namelijk achter dat zowel bij mij, als bij mijn moeder maar ook in de groep, het gewicht per dag verschillend is en dit dus normaal is.

09:00 Storingen ronden,
Deze storingen ronden duurden ongeveer drie kwartier. Hierin vertel je aan de groep hoe je op dat moment erbij zit en vertel je ook je gewicht en het verschil met de dag ervoor. De reden waarom we het gewicht vertellen is om een doorbraak te maken rondom het praten over gewicht. Bij mensen met een eetstoornis blijft dit een gevoelig puntje.

In deze eerste week ben ik 1 kilo afgevallen, dat was natuurlijk niet de bedoeling maar wel verklaarbaar.
Ik had bij Ursula een ander voedingspatroon, stress en veel emoties. Het stelde mij ook gerust dat mijn moeder ook een kilo was afgevallen.(Deze kilo zit er trouwens bij beide weer aan hoor, bij mijn moeder 3!! haha..)

 10:00 Gezamenlijk ontbijten,
Om kwart voor 10 kregen de helpers de opdracht om de ontbijttafel te dekken en wij deelnemers namen plaats aan de tafel en mochten zelf niks pakken maar moesten om alles vragen. Op zich wel lekker hoor, om zo bediend te worden dus ik heb hier goed gebruik van gemaakt en extra veel thee en koffie gevraagd.
Samen met mijn helpers had ik thuis al afgesproken wat ik tijdens de eetmomenten zou eten, dit staat dan ook in mijn eetlijst. Het concreet opschrijven van wat ik per week ga eten geeft mij rust in mijn hoofd en maakt het voor mij makkelijker om te eten.
Per week stonden er 2 ophogingen en uitdagingen in. Zo begon ik de week veilig met yoghurt en fruit en eindigde ik de week met 2 boterhammen met boter en beleg. Overwinning!!

11:00 eerste therapie sessie,
Deze sessie was elke dag anders. Zo gingen we aan de slag met het verkeerde zelfbeeld, de controle, het bespreekbaar maken van hoe een helper je nou wel of niet kan helpen en welke voor en nadelen een eetstoornis nou heeft. Bij deze onderwerpen deden we actieve oefeningen en dat hield de boel wat levendig.

Tijdens deze therapie kwamen we vaak in gesprek met de groepsleden. Ik vond dit prettig doordat we zo konden horen hoe het bij een ander ging en hierin voelde ik vaak herkenning.
Door deze herkenning voelde ik mij niet meer gek of raar.
Ook werkte deze herkenning goed bij mijn moeder doordat zij nu ook de bevestiging kreeg dat andere ouders het ook moeilijk hebben rondom de eetstoornis van hun kind.
Deze sessies zijn behoorlijk intensief en riepen een hoop emoties op. Ik denk dat we  elke dag wel meerdere  traantjes hebben gelaten.

13:00 Lunch,
Door de intensiviteit van de eerste therapie sessie had ik na lange tijd weer eens trek in de lunch, jammer genoeg waren het niet vaak de maaltijden waarin ik (of nou ja mijn eetstoornis) trek in had.

De lunch was namelijk de warme avondmaaltijd. Net als bij het ontbijt had ik van te voren in mijn eetlijst al afgesproken wat ik ging eten inclusief ophogingen en uitdagingen voor de rest van de week. Geen reden voor paniek dus.
Ik ervaarde het als raar en toch wel wat moeilijk om in de middag warm te eten, gelukkig motiveerde de andere deelnemers en mijn helpers mij om toch te eten.
Zo zat er een andere deelnemer ook rustig haar aardappels en boontjes tot een grote hoop te prakken met een schep jus erover en schranste dit zo naar binnen en als zij het kan, kan ik het ook!

Ik begon de week veilig met 1 opscheplepel aardappel, 1 opscheplepel groenten, ½ vega burger en geen jus en geen toetje en eindigde de week met 3 opscheplepels aardappels, 4 opscheplepels groenten, JUS en een hele vega burger. YES!
Nog geen toetje, dat was nog een stapje te ver, maar Hallo, jus heb ik ook al jaren niet gegeten dus jaa ik was behoorlijk trots op mijzelf. HIGH FIVE voor Emma.

14:45 tweede therapie sessie,
Deze sessies voerden we meestal uit, samen met je eigen helpers dus in je eigen systeem. We bespraken hier voornamelijk met elkaar hoe we thuis verder gingen.
Het is dan ook belangrijk om concrete afspraken te maken. Dit zorgt namelijk voor duidelijkheid en is er geen reden voor strijd.
Wij maakten afspraken zoals: samen eten, niet praten over hoeveel ik heb gegeten, 1x per week wegen, en dat mijn moeder 3x per week zal gaan koken.
Iedere dag om 15:30 bespraken we samen met de groep de dag nog even door, dit vond ik een fijne afsluiting.

16:00 uitrusten en tussendoortje,
Klaar! iedere dag weer was ik helemaal gebroken. Ons tussendoortje namen we dan ook in de auto en reden we met gierende banden weer richting Bennebroek.

 

Hoe nu verder?
Helemaal leuk en aardig zo’n intensieve week bij de Ursula, maar nu gaat het echte werk pas beginnen. Nu moet ik het thuis zelf echt gaan doen.
Die ‘wen’ eetlijst waar ik het in mijn vorige blog over had mag niet meer en ik moet mij nu aan de volledige eetlijst gaan houden. Gaat mij dit lukken?

Je leest het volgende week in mijn nieuwe blog!

 

Ik ga ervoor!! blijf jij mij volgen?!
Liefs Emma.

5 Comments

  1. Emma van veen

    Klinkt als een intensieve week Emma, fijn dat ze je goed kunnen helpen!

  2. Heel kNap hoe je De strijd aangaat! Ik lees graag met je mee In jouw weg naar herstel. Liefs van Joanne

  3. Iris van Maris

    Lieve emma,

    Wat een ongelofelijke intensieve week hebben jullie gehad, ik vind dat je het heel knap en moedig hebt gedaan!
    Zet ‘m op emma, ga zo door!

    Liefs iris

  4. Goed gezig Emma!! Hou vol hè!! Je bent een topper!!

  5. benieuwd naar het volgende blog en of het gelukt is je aan de volledige eetlijst te houden.
    Veel succes!

Geef een reactie