Ik ben Emma en ik heb een eetstoornis.

Helaas was het erkennen van mijn eetstoornis niet zo makkelijk als hoe ik het hierboven in de titel omschrijf maar jammer genoeg wel de keiharde waarheid.
Waar ik begon met een gezonde afvalstrijd sloeg ik door in het opbouwen van een flinke hardnekkige eetstoornis.

Hoe het allemaal begon,
Ik zal beginnen bij het begin, de meeste mensen die mij al een langere tijd kennen zullen bevestigen dat ik al mijn hele leven bezig ben met mijn gewicht.

Zo was ik als kind altijd al wat molliger dan mijn leeftijdsgenootjes en deed ik in groep 7 al een dieet van Sonja Bakker. Iets wat ik niet leuk vond en ook totaal niet enthousiast over was.
Ik wilde nou eenmaal net zo ‘’normaal’’ zijn als mijn leeftijdsgenootjes en ook dropsleutels, zure matten en Prince mini-star koeken eten.

Toen mijn pubertijd begon en ik kennis begon te maken met het uitgaansleven kwamen de kilo’s er nog harder aan.
Want van bier en een broodje frikandel speciaal val je natuurlijk niet af. Ik vond het toen niet zo erg en genoot volop van mijn uitgaans- en sociale leven.

Echt gepest ben ik Thank God nooit, ik ben altijd een vrolijke sociale meid geweest, ook al was ik wat zwaarder. Ik bleef de vrolijke goed geklede Emma. Ik had tenslotte wel een leuke kop en goed haar.

Ondanks het leuke leven wat ik leefde schaamde ik mij wel voor mijn overgewicht, broeken die niet paste, sjaals dragen om mijn lichaam te verbergen en de vermoeidheid van mijn overtollige kilo’s eiste haar tol.

Toen ik 19 jaar was ging de knop om en besloot ik dat ik klaar was met het te zwaar zijn.
Ik bestelde het powerfood boek van Rens Kroes en begon met sporten. Hoe meer ik bezig was met gezonde voeding en sporten hoe leuker ik het begon te vinden.
De kilo’s vlogen eraf en ik voelde mij beter dan ooit. Na zo’n 8 maanden was ik 22 kilo afgevallen en was ik zo trots als een pauw.

 

Ik was prachtig op gewicht, voelde mij fantastisch en kreeg volop complimenten. Ik dacht niemand krijgt mij meer klein!

 

 

 

 

 

 

 


Wanneer is het genoeg?
De mensen raakte gewend aan mijn nieuwe uiterlijk en de complimenten hielden op.
Ik miste de aandacht en kreeg het gevoel dat ik nog meer moest afvallen.
Niet per se heel veel, gewoon nog zo’n 5 kilo. Ik koos ervoor om de koolhydraten te laten staan en vrijwel geen suikers meer te eten.

Yes, I did it again! Weer 5 kilo eraf en de complimenten stroomden weer binnen, dit werkte motiverend. Ik wilde nog 5 kilo minder wegen maar ik wist niet goed wat ik nu nog meer kon schrappen uit mijn voedingspatroon en besloot om een tijdje wat minder te eten.
Zo sloeg ik soms mijn ontbijt of lunch over en koos ik voor producten met de minste calorieën. Ik raakte geobsedeerd door calorieën en al snel wist ik precies hoeveel calorieën er in een banaan, kwark, magnum en 100 gram chips zaten. Ik werd bang voor calorieën en koos vaak voor niks of heel weinig te eten.

Doordat ik zo’n groot calorieën te kort creëerde ontstonden er grootte eetbuien.
Deze eetbuien waren vreselijk, ik had mijzelf niet in de hand en at alles wat los en vast zat tot in de gekste combinaties.
Zo at ik zakken chips met pindakaas, repen chocolade en koekjes om het vervolgens af te sluiten met drop, winegums en ijs.
Na deze eetbuien voelde ik mij vreselijk dik en vies.
De volgende dag ging ik deze eetbui dan ook compenseren door niks te eten en extreem veel te bewegen. Mijn gewicht bleef stabiel maar ik voelde mij steeds dikker worden. Ik moest van mijzelf nog die 5 kilo afvallen. Hoeveel moest ik nog afvallen tot ik mijzelf goed genoeg voelde?
Ergens wist ik dat waar ik nu mee bezig was niet gezond was en ik nam dan ook de beslissing dit te vertellen aan mijn huisarts.

Mijn diagnose,
In de zomer van 2017 kreeg ik de diagnose Boulimia, ging ik in therapie bij een psycholoog en kreeg ik eetschema’s van een diëtist.
Na een aantal gesprekken en oefeningen met de psycholoog ging het langzamerhand steeds beter met mij en werden ook de eetbuien minder.
Op een gegeven moment moest ik een eetdagboek bijhouden, waarin ik precies opschreef wat ik op een dag at, dit werkte onwijs goed tegen mijn eetbuien.
Maar onbewust triggerde deze eetdagboeken mij helaas in het steeds minder eten en vanaf dit moment nam mijn eetstoornis steeds meer de controle over mij.

Ook al had ik een diagnose gekregen, echt geaccepteerd had ik deze nog niet. Ik vond het allemaal wel mee vallen en vond dat ik nog wel wat meer kon afvallen want mijn benen zijn toch nog wel vrij stevig, hoorde ik in mijn hoofd.

Ik nam mijn diëtiste niet serieus en loog over wat ik at. Ik zag hier de ernst niet van in want ik zie er toch nog gewoon gezond uit?Ik werd steeds handiger in het minder eten, in plaats van 3 eetlepels muesli nam ik er 1 en roerde deze snel door mijn kwark en zei dat ik keurig 3 eetlepels muesli had opgeschept.
Wanneer ik op mijn werk moest eten nam ik netjes mijn broodjes mee om ze vervolgens in de prullenbak te gooien.
En wanneer ik gecontroleerd werd tijdens mijn lunch die moest bestaan uit 2 broodjes, koos ik altijd voor de kontjes omdat die het kleinst waren en stopte ik er soms nog weleens 1 in mijn zak.
Ik schaam mij rot dat ik dit deed maar ik ben mij er bewust van dat ik dit niet zelf doe maar dat mijn eetstoornis dit doet. 

Gaat het wel goed met je?
Begin November 2017 kreeg ik steeds vaker de vraag of het wel goed met mij ging want ik zag zo bleek en mager. Dagelijks kreeg ik te horen dat mensen van mijn schrokken, en dat lieve mensen, doet behoorlijk pijn.
Ik zag het verdriet en de bezorgdheid van mijn familie en vrienden en toen zelf mijn huisarts zei dat zij zich zorgen maakte en mij met spoed wilde aanmelden voor een eetstoorniskliniek schrok ook ik en kwam er beweging in de knop die uiteindelijk helemaal om zal moeten gaan.

Waar ben ik nou mee bezig? Ik legde twee foto’s van mijzelf naast elkaar en voor het eerst schrok ook ik.  Dit is wel heel veel verschil in zo weinig tijd.

 De knop in mijn hoofd ging weer een stukje verder om. Ik ben het zat om steeds maar paniek te hebben om eten, niet spontaan uiteten te kunnen gaan, constant moe te zijn, het constant koud te hebben en vrijwel nergens van te kunnen genieten.
In overleg met mijn ouders en mijn huisarts schreven we mij in bij de eetstoornis kliniek Ursula in Leiden.
Eind januari 2018 zal ik hier mijn intakegesprek hebben en wordt er een behandelplan opgesteld!

 

 

 

 


Positief!
De afgelopen maanden ben ik keihard met mijn neus op de feiten gedrukt dat ik mijn eetstoornis totaal niet meer in de hand heb. Op dit moment heb ik geen gezond lichaamsgewicht, een veel te laag vetpercentage en blijft mijn menstruatie uit.
Ik ga keihard vechten voor mijn herstel, wetende dat dit ongelofelijk moeilijk gaat worden.

Maar hè, ik hoef het niet alleen te doen, ik word zo goed gesteund door mijn lieve familie en vrienden. Voor mijn verjaardag kreeg ik een ketting van een libelle, deze libelle staat voor kracht, verandering en puurheid.

 

Deze libelle of ook wel dragonfly in het Engels, zal het symbool zijn voor mijn strijd tegen deze eetstoornis.

 

 

 

 

 

 


Hoe nu verder?
Ik ga blijven schrijven over mijn herstel, ik doe dit grotendeels om mijzelf te blijven motiveren. Opgeven is namelijk geen optie. Schrijven is voor mij altijd al een uitlaatklep geweest en door mijn ervaringen zowel leuke als niet leuke te delen denk ik dat ik mijzelf kan blijven motiveren maar dat ik ook kan leren van mijn fouten.
Want ook ik heb geen flauw benul hoe mijn weg naar mijn herstel zal verlopen. Ik zal zo eerlijk mogelijk zijn en mijn paniek en verdrietige momenten, maar vooral ook mijn positieve overwinningsmomenten met jullie delen!

Ik hoop ook andere meisjes en jongens met een eetstoornis te inspireren in mijn weg naar het herstel! Want samen staan we sterk.

Dit gaat mij lukken, blijf jij mij volgen?!

 

Liefs Emma.

 

31 Comments

  1. Belen jaen rosado

    Lieve emma zo goed en sterk van je dat jij dit verteld. Zou niet MAKKELIJKZijn maar ga je echt lukken. Gezien bij mijn zus en nu is zij happy met twee mooi en gezonde kids. Go VOOR.Xxx

  2. Iris van Maris

    Geef nooit op EmmA! Je kan het, wens je alle sterkte van de werEld!

  3. heel veel sterkte en natuurlijk gaat het je lukken!

  4. Marcel Takken

    Lieve Emma, ik schrik van je bericht, maar vind je ook heel dapper om het zo open te gooien. Ik wens je heel veel sterkte en succes met de behandeling. ALs ik iets voor je kan betekenen, hooR ik het graag.
    Xxx Marcel

  5. Lieve Emma,
    Dat ik je bij maaike bezig zag met de catering dacht ik” wat leuk zo’n mooie jonge ondernemende meid,die komt nog heel ver” zo Lekker was alles en jij heel rustig op de achTergrond. Je deedt het geweldig.

    Heel veel sterkte kracht eN succes met deze strIjd. Je hebt het in je!

  6. Louisa SluijK

    Wat ontzettend stoer van je Emma!!! Zo stErk, gaat je dus zeker lukken!!

  7. Wauw Emma, wat ontzettend knap en stoer dat je je de strijd aan gaat en dit met ons wil delen. En wat ontzettend Verdrietig om erachter te komen dat je het zelf niet meer onder controle hebt. Hopelijk heb je snel weer genoeg vertrouwen in jezelf en de mensen die je hiermee gaan helpen zodat je van binnen en van buiten weer helemaal happy met Emma bent. Veel succes en ik blijf je volgen, steunen en motiveren. YOu can do it girl!

  8. Lieve emma,
    You can do this.
    Ik zal zeker je blog blijven volgen.

    Xxx

  9. Lieverd je benT een kanjer en het lukt je

  10. HOi Emma, we hebben elkaar nog nooit ontmoet, maar toch heb ik het gevoel dat ik je een beetje ken. Boy heeft het vaak over je op het werk. Ik vind het heel knap van je dat je deze stap hebt gezet en wens je heel veel succes met alles wat komen gaat. Hoop je snel een keer echt te kunnen ontmoeten. Groetjes annemieke!

  11. Sterkte MEID xx

  12. AnnA - Takken

    Ga zo door lieve Emma ,jij kan dit echt lfs (Oma Anna .

  13. Mooie Dappere Emma! Je bent zO’n sterke meid. Ik ga je zeker volgen. Hou vol mop dat kan jij!!

  14. Emma, wat dapper dat je dit naar buiten brengt. De eerste belangrijke stap van erkenning is gemaakt. Zet m op. Ik wens je veEl kracht.

  15. Ik wens je allE kracht in het proces dat je aan gaat lieve mooie dappere Emma ❤️
    Dikke

  16. Channah koerten

    LIeve emma,

    Vanaf dag 1 dat ik jou zag, vond ik je gelijk een super leuk meisje “wat is zij kNap en wat heeFt ze een mooie lach, en dan haar oGen” WAUW Dan had je ook nog is zo’n mooi innerlijk, wie wilde nou niet zo zijn als jij!
    Ik vind het Onwijs knap hoe jIj je verhaal kan maar ook durft te vertellen, dat zegt al genoeg. deze moeilijke En ook harde strijd, zal jij zeker overwinnen!! You can do this!! ik ben nu al trots op je, wat een grote stappen heb je al gemaaKt emm! ❤️

  17. Hoi Emma, ik ken je alleen via Boy maar samen met hem gaat het je zeker lukken. VInd steun bij elkaar en het maakt je band alleen maar sterker. Liefs Arjan en Tabitha

  18. Lieve Em,
    Ook ik ben super trots op je dat je de strijd aangaat. En het gaat je ook vast en zeker likken met alle hulp en lieve mensen om je heen. Ook wij zullen steunen waar kan, zeker in gedachten zijn we bij Jullie❤️

  19. lieve memma ik vind je lief
    x
    NOra

  20. Lieve Emma, ik heb een paar keer van jou en je kookkunst mogen GENIETEN. Bij Patty en Maaike bv. Ik hoop dat je je zelf weer snel kan zien zoals ik/wij jou hebben gezien. Een mooie vrouw!! Je gaat nu een hele moeilijke tijd krijgen maar ik heb alle vertrouwen in je. Heel veel sterkte. Véél liefs Anja

  21. Wat stoer en dapper dat je je verhaal zo durft te schrijven en te posten. Heel veel succes in je Strijd!

    Lieefs,
    Marloes

  22. Lieve Emma,
    Wat knap van je om dit te delen. Ik weet zeker dat jij dit gaat overwinnen.
    Jij hebt zoveel in je marS en bent zo ondernemend. Naast t heerlijke eten dat je maakt kan je ook nog super goed schrijven!
    Ik wens je veel sterkte toe en hoop dat je steEds meer gaat houden van wie je bent. Liefs Anoek

  23. Blijven vechten Emma. Wat een krachtige stap.

  24. Linda Snoeks

    Lieve Emma, Veel sterkte! Het gaat jou lukken. Geloof in jezelf hoe mooi mens je bent. Liefs Linda

  25. Lieve Emma,

    Het feit dat je dit durft te delen toont een eindeloze KRACHT…..het zal niet makkelijk worden maar blijf wie je in je kern bent (krachtig en puur) , en met alle lieve mensen om je heen ga je dit “gevecht” winnen. . Door dit aan te gaan is de verandering al begonnen!!!

    veel succes de komende week.

    een warme liefdevolle knuffel

    Peet

  26. Wow, wat een heftig maar herkenbaar en vooral confronterend VERHAAL. Super knap om dit publiekelijk te doen maar ook heel stoer. Heel veel sterkte.

  27. Je blog gedeeld op eetstoornisvrij.nl

  28. Hoe is het deze week gegaan?

  29. Emma,

    Ik ben zelf hersteld van een eetstoornis en kan je zeggen; het is zwaar, maar je krijgt er zo veel voor terug! Het is het hardste gevecht wat ik ooit heb moeten voeren en soms zal het lijken alsof je het op wilt Geven, maar geef niet op. Jij bent uiteindelijk Sterker dan de eetstoornis.
    Inmiddels heb ik een eigen bakblog en eet ik ook alles gewoon weer lekker zelf. Mocht je ooit je verhaal kwijt willen, je mag me altijd een berichtje sturen. Ik blijf je volgen en denk aan je!

Geef een reactie